Metin Tahkik

Said Gündüz - Söz&Kalem Dergisi

Orjinal Metin

İtimâd-ı tâate oldu delîl
Masiyet vaktinde noksân-ı recâ

Rızk-ı mazmunda gayretle ibadette kusur
Oldu kör olduğuna dîde-i kalbin burhan

Devam üzre dua eyler iken dergâh-ı Yezdân’a
Teehür mûcib-i ye’s olmasın hiç vakt-i itâada

Suver-i kâime oldu ‘amâl
Ruhtur anda vücûd-ı ıhlâs

İntibâ-ı suver-i halk ile muzlim-i vicdân
Nûr-i Hak onda ne keyfiyetle olur berk-efşân

Talebkâr-ı hurûc olma tahakkuk ettiğin halden
Murâd etse seni Mevlâ bilâ ihrâc eder i’mâl

Talebkâr-ı ğuyûb olmaktan elbet
‘Uyûb-u zâtını bilmek güzeldir

Sadeleştirilmiş

‘’İbadetine güvenmeyi kendine delil sayman, günah anında ümidinin azalması; rızkın Allah tarafından garanti edilmiş olmasına rağmen ibadette gayret göstermemen, kalp gözünün kör olduğunun bir kanıtıdır. Sen Allah’ın huzurunda sürekli dua ettiğin halde, duanın gecikmesi sakın ibadet vaktinde ümitsizliğe sebep olmasın.

Yapılan ameller yalnızca ayakta duran birer cansız suretler gibidir; onlara gerçek can veren şey ise içlerindeki ihlâs ruhudur. İnsanların dış görünüşlerine ve şekillerine dalmak vicdanı karartır; böyle bir karanlık içinde Hak nurunun nasıl parlayabileceği düşünülebilir?

Bulunduğun manevî hâlden çıkmayı isteme. Eğer Mevlâ dilerse, seni yaptığın amelleri bir sebep kılmadan da bulunduğun yerden çıkarır ve yükseltir. Manevi âlemin sırlarını talep etmektense, insanın kendi kusurlarını bilmesi ve onları görmesi çok daha güzeldir.’’

*

Lügat:

İtimad: Güven
Taat: İbadet
Masiyet: Günah
Reca: Ümit
Mazmun: Garanti
Dide-i Kalb: Gönül gözü
Dergah-ı Yezdan: Allah’ın huzuru
Teehür: Gecikme
Mucib: Sebep
Ye’s: Ümitsizlik
Suver: Suretler
İntiba: Dalma
Berk-efşan: Parlayan
Huruc: Çıkış
Ğuyûb: Gayb

*

Kaynak:

Eser: Hikem-i Atiyye
Müellifi: Ataullah İskenderi
Konu: İrfan, Ahlak, İbadet, Tasavvuf