Vuslattan Nâra

Vuslattan Nâra

Yalnızca sokaklara mı hastır

Kuytu köşelerinde garipleri barındırmak

Ya da âşikâr etmeyi istemediklerini saklamak

Zira gönlümün ücraları

boynu büküklerle dolu.

 

Adını andıkça

Nârımda zuhur eden rahmet pınarlarından zerrecikler

Varlığını hissettikçe

İçimde şaha kalkan naaşlar

Sana atılmayı bekleyen medet çığlıklarım var.

 

En çok sana duyuluyor aşk,

En güzel senin adınla okunuyor

Hâcâtım değildir ne nefes ne de bir aş

Bu garip, mahbub olarak yalnız sana muhtaç.

Heybemde kalmadı hiçbir şey

yalnız sana kavuşma umudumdan başka..

Şu doğan güneş, beraberinde getirmeyecek mi artık vuslatı

Bassın beni bağrına ki dininin her yeri ak

Adının nuru kaplasın karanlığımı

Açsın artık seninle

Dolmayan hücrelerimin üstüne gün doğumu...

Söz&Kalem - Hiranur Alan

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ